ΣΥΝΔΡΟΜΟ

Μια ξεκαρδιστική ιστορία από τα παλιά

Antonis Boskoitis

https://www.facebook.com/antonis.bosko/timeline?lst=1060533417%3A100003302498294%3A1598156376

Μία ξεκαρδιστική ιστορία από τα εν Ελλάδι μουσικά των 80s (για τυχόν ανακρίβειες, επειδή έχουν περάσει και πολλά χρόνια από τότε που μου αφηγήθηκαν την ιστορία, μπορεί να μας κατατοπίσει ο συνθέτης Γιώργος Σταυριανός, ο οποίος μάλλον ήταν παρών στο περιστατικό): Συναυλία του συγκροτήματος Νίκος Γκίνης & το Σύνδρομο κάπου στο Ναύπλιο. Την ίδια μέρα, σε άλλο χώρο, θα έδινε συναυλία η Αλίκη Καγιαλόγλου μαζί και μ’ άλλους τραγουδιστές. Γίνεται ένα λάθος στις αφίσες και οι καλλιτέχνες «ανταλλάζουν» μεταξύ τους χώρους, το κοινό δηλαδή του Συνδρόμου θα οδηγούταν στην Καγιαλόγλου και το αντίστροφο. Δεν ξέρουμε τι έγινε στο στρατόπεδο Σύνδρομο, γνωρίζουμε όμως τι συνέβη στο στρατόπεδο Καγιαλόγλου. Ξαφνικά ο χώρος γέμισε από πανκιά – μοϊκάνια με αρβίλες και παραμάνες στα παντελόνια. Βγαίνει στην αρχή ο Σταυριανός, νέος συνθέτης τότε, καλά τα πράγματα. Βγαίνει μετά η Κρίστη Στασινοπούλου, μικρή κοπέλα, ενθουσίασε το πανκ κοινό. Βγαίνει στο τέλος η Καγιαλόγλου, η οποία κοιτάει μία κάτω, φρικάρει και κάνει: «Θα σας τραγουδήσω απόψε μερικά τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι». Με το που ξεκινά «Χάρτινο το φεγγαράκι», πέφτει το γιουχάισμα της αρκούδας! Τα πανκιά άρχισαν να φωνάζουν, επικαλούμενα την Κρίστη που’χε προηγηθεί: «Τη μ@@@άρα θέλουμε, τη μ@@@άρα θέλουμε», ρυθμικά κιόλας! Η Καγιαλόγλου βάζει τα κλάματα, αλλά συνεχίζει: «Ο ήλιος έφερε βροχή»…Σε λίγα λεπτά η σκηνή είχε γεμίσει από αρβίλες και μπουκάλια με αποτέλεσμα, όπως ήταν λογικό κι επόμενο, η συναυλία να μην τελειώσει ποτέ.

Nikolas  Gkinis

Που στο καλό το ξέθαψες το περιστατικό; 🤣Εσύ τότε θα’ σουν… δεκάχρονος; Χμμμ… Να σου πω τι έγινε στο »στρατόπεδο» των ΣΥΝΔΡΟΜΟ. Βγαίνουμε να παίξουμε και βλέπουμε κυρίους και κυρίες με τα ωραία τους ρούχα να κάθονται και να περιμένουν σοβαροί-σοβαροί να ακούσουν. Διέκρινα κάποια έκπληξη σε κάποια βλέμματα αλλά δεν μπορούσα να την ερμηνεύσω. Δεν είχα ιδέα του τι ακριβώς συμβαίνει. Πάντως αν θυμάμαι καλά στο 2ο τραγούδι έδωσα σήμα και χαμηλώσαμε την ένταση στις κιθάρες και ανεβάσαμε τα κρουστά. Δεν θυμάμαι πολλά… Πάντως παίξαμε🤪για πάρτη μας με αρκετά ορχηστικά μέρη (μην ξεχνάς ότι ήμασταν καλοί μουσικοί).

• Antonis Boskoitis Nikolas A Gkinis Εννοείται πως ήσασταν ένα απ’ τα πιο δυνατά γκρουπ. Γεια σου, Νικόλα. Πολύ χαίρομαι και με τη δική σου παρέμβαση!1
• Ενεργός τώραNikolas A Gkinis Να ΄σαι καλά Αντώνη, Antonis Boskoitisπου το ξέθαψες αυτό… πολύ το διασκέδασα. 😘 Εκείνες τις εποχές ήταν άλλα τα κοινωνικά δεδομένα και οι αποστάσεις μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών ομάδων ήταν μεγάλες και πολλές φορές αγεφύρωτες. Στην συνέχεια οι αποστάσεις ευτυχώς ελαχιστοποιήθηκαν αλλά δυστυχώς μου φαίνεται ότι ξαναγυρνάμε πάλι στα παλιά και ξαναζούμε το ίδιο έργο μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι πολλές οι ομάδες αλλά βασικά είναι μόνο 2. Εκείνοι που υπηρετούν ένα διεφθαρμένο εξουσιστικό σύστημα και εκείνοι που αντιστέκονται. Το θέμα δεν είναι πλέον ιδεολογικό αλλά ηθικό. Η διαφθορά υπάρχει παντού σε κάθε ομάδα, φατρία, κοινωνική δραστηριότητα. Το ίδιο και η αντίσταση. Η μουσική δεν είναι ξεκομένη από την κοινωνία αλλά μια από τις εκφράσεις της. Να ‘μαστε καλά, να ‘μαστε καλοί.